De klapdeuren van de spoedeisende hulp zwaaien open. De acute kamers zijn bezet met de gordijntjes dicht. De deur van de ambulancesluis schuift open in de verte; heerlijke drukte op de vloer met witte jassen en piepende monitoren als achtergrondmuziek, voor mij begint een dienst op de SEH vaak precies zo.
Vanaf het moment dat een patiënt zich inschrijft bij de coördinator, hebben we vaak al een beeld van hoe ziek iemand is. Meldt iemand zich zonder verwijzing, dan volgt eerst de triage om te bepalen hoe dringend de situatie is.
En echt, tot op de dag van vandaag blijft het me verbazen hoeveel mensen denken dat hun schaafwondje of keelpijn absoluut thuishoort op de spoedeisende hulp.
Ik neem jullie graag mee in deze, soms verrassende, verhalen.
Ontvang gratis onze zorgberichten in je mailbox.
Je kunt je op elk moment afmelden via de link onderaan de e-mails die je ontvangt.
Wil je graag weten hoe onze nieuwsbrief eruit ziet? Bekijk hier het archief.
Wat de spoedeisende hulp zo bijzonder maakt? Het ene moment drinken we koffie met het hele team. Tien seconden later staan we aan bed van de patiënt die zich presenteerde met de pijn op de borst; de monitor piept en het ritme slaat om in een ventrikeltachycardie.
Voor de meeste mensen is de spoedeisende hulp een plek waar ze liever niet komen. Meestal komen patiënten binnen met pijn, veel zorgen of chaos. Voor mij is het een wereld die leeft, een van de mooiste werkplekken die er bestaat en ik heb ontzettend veel geluk dat mijn werk, mijn betaalde hobby mag zijn.
Met deze blog wil ik jullie een inkijk geven in de wereld van een spoedeisende hulp in een traumacentrum. Niet alleen de medische kant, maar ook de dynamiek, de humor, de samenwerking en hoe een dienst er echt aan toe kan gaan met leerzame casussen.
Door: Spoedblogger
SEH-verpleegkundige in een traumacentrum voor volwassenen en kinderen.
Waar koffie snel koud wordt en monitoren nooit stil zijn.
Schrijft met liefde over de acute zorg en verhalen die verteld moeten worden
