Een diabetesverpleegkundige is een BIG-geregistreerde verpleegkundige die zich heeft gespecialiseerd in de begeleiding en verpleegkundige behandeling van mensen met diabetes mellitus. De diabetesverpleegkundige combineert verpleegkundige zorg met medische kennis, gedragsbegeleiding, preventie, technologie en zorgcoördinatie.
De diabetesverpleegkundige begeleidt onder andere mensen met diabetes type 1, diabetes type 2 en zwangerschapsdiabetes. Ook mensen met andere of minder vaak voorkomende vormen van diabetes kunnen door een diabetesverpleegkundige worden begeleid. Het kan gaan om kinderen, volwassenen, zwangeren, ouderen en mensen met meerdere chronische aandoeningen.
De diabetesverpleegkundige helpt patiënten om hun bloedglucose zo goed mogelijk te regelen en om complicaties te voorkomen. Daarbij wordt niet alleen gekeken naar meetwaarden en medicatie, maar ook naar voeding, bewegen, dagelijkse routines, werk, psychische belasting, gezondheidsvaardigheden en de thuissituatie.
| Onderdeel | Kerninformatie |
|---|---|
| Beroepsgroep | Verpleegkundige zorg en chronische zorg |
| Specialisatie | Diabeteszorg |
| Belangrijkste patiëntengroepen | Mensen met diabetes type 1, type 2, zwangerschapsdiabetes en andere vormen van diabetes |
| Vooropleiding | Mbo-verpleegkunde niveau 4 of hbo-verpleegkunde, gevolgd door een specialistische vervolgopleiding |
| Gebruikelijk opleidingsniveau van de specialisatie | Post-bachelor of post-hbo, doorgaans NLQF-niveau 6 |
| Werkplek | Vooral ziekenhuispoliklinieken, huisartsenpraktijken, gezondheidscentra en eerstelijns diabetesorganisaties |
| Indicatief salaris in het ziekenhuis | Ongeveer € 3.395 tot € 5.395 bruto per maand bij 36 uur, afhankelijk van FWG-indeling en ervaring |
| Geschat aantal werkenden | Ongeveer 2.000, maar er bestaat geen volledige landelijke beroepentelling |
Diabetes is een chronische aandoening waarbij dagelijkse keuzes grote invloed kunnen hebben op de gezondheid. Een patiënt moet mogelijk meerdere keren per dag glucosewaarden controleren, insuline toedienen, koolhydraten inschatten, reageren op inspanning en rekening houden met ziekte, stress, reizen en onregelmatige werktijden.
Een diabetesverpleegkundige kent deze dagelijkse praktijk en kan medische gegevens vertalen naar bruikbare adviezen. De diabetesverpleegkundige leert een patiënt bijvoorbeeld niet alleen hoe een insulinepomp werkt, maar ook wat er moet gebeuren bij een technisch probleem, een snel stijgende glucosewaarde, sporten, koorts of een dreigende hypo.
De functie ligt op het snijvlak van verpleegkundige zorg, medische behandeling, gezondheidsvoorlichting en gedragsverandering. Hierdoor heeft de diabetesverpleegkundige doorgaans meer gespecialiseerde kennis van diabetes dan een algemeen verpleegkundige.
De diabetesverpleegkundige kan betrokken zijn bij de volgende groepen:
De precieze patiëntengroep hangt af van de werkplek. Een kinderdiabetesverpleegkundige werkt bijvoorbeeld met kinderen, ouders en scholen. Een diabetesverpleegkundige in een huisartsenpraktijk begeleidt meestal vooral volwassenen met diabetes type 2. In een gespecialiseerd ziekenhuiscentrum ligt de nadruk vaker op complexe diabetes, zwangerschap, pomptherapie en sensortechnologie.
De diabetesverpleegkundige heeft een breed takenpakket. De werkzaamheden verschillen per werkgever, maar bestaan meestal uit een combinatie van spreekuren, voorlichting, verpleegkundige diagnostiek, technische ondersteuning, behandeling, overleg en verslaglegging.
Belangrijke werkzaamheden zijn:
Bij een eerste gesprek verzamelt de diabetesverpleegkundige informatie over de gezondheid, behandeling, leefstijl, dagelijkse routines en hulpvragen van de patiënt. Daarbij worden niet alleen glucosewaarden bekeken. Ook medicatiegebruik, injectieplaatsen, voedingspatroon, beweging, nachtdiensten, psychische belasting, ziekte-inzicht en de ondersteuning vanuit de omgeving kunnen worden besproken.
De diabetesverpleegkundige probeert verbanden te herkennen. Een hoge glucosewaarde in de ochtend kan bijvoorbeeld samenhangen met voeding, een verkeerde basale insulinedosering, een technisch pompdefect, stress, ziekte of een gemiste dosis. De diabetesverpleegkundige moet deze mogelijke oorzaken systematisch beoordelen en bepalen welke actie passend is.
Wanneer de situatie buiten de eigen bevoegdheid valt, overlegt de diabetesverpleegkundige met een internist, huisarts, kinderarts of een andere verantwoordelijke behandelaar.
Een belangrijk deel van het werk bestaat uit het begeleiden van patiënten die diabetesmedicatie gebruiken. De diabetesverpleegkundige controleert of de patiënt begrijpt hoe en wanneer de medicatie moet worden gebruikt, welke bijwerkingen kunnen optreden en wat er moet gebeuren bij ziekte of afwijkende glucosewaarden.
Bij insulinetherapie kan de diabetesverpleegkundige onder meer:
Niet iedere diabetesverpleegkundige mag zelfstandig medicatie voorschrijven. Daarvoor gelden aanvullende wettelijke opleidingseisen en moet de voorschrijfbevoegdheid in het BIG-register zijn aangetekend.
Een diabetesverpleegkundige neemt de behandeling niet volledig van de patiënt over. Het belangrijkste doel is dat de patiënt, voor zover mogelijk, zelf beslissingen leert nemen en verantwoord met diabetes kan omgaan.
De diabetesverpleegkundige geeft daarom uitleg over onderwerpen zoals:
De diabetesverpleegkundige past de uitleg aan het begripsniveau en de persoonlijke situatie van de patiënt aan. Bij beperkte gezondheidsvaardigheden kan gebruik worden gemaakt van eenvoudige taal, beeldmateriaal, herhaling en controle van begrip.
Weten wat gezond is, betekent niet automatisch dat iemand zijn gedrag kan veranderen. Diabetes vraagt iedere dag aandacht. Sommige patiënten krijgen te maken met diabetesstress, schuldgevoelens, angst voor hypo’s, prikangst of frustratie over schommelende waarden.
De diabetesverpleegkundige gebruikt gesprekstechnieken, waaronder motiverende gespreksvoering, om samen haalbare doelen te bepalen. Voorbeelden zijn vaker medicatie innemen, anders omgaan met tussendoortjes, meer bewegen of leren omgaan met een sensoralarm.
De diabetesverpleegkundige biedt verpleegkundige psychosociale begeleiding, maar is geen vervanging voor een psycholoog. Bij ernstige angst, depressieve klachten, eetproblemen of andere psychische problematiek wordt aanvullende hulp ingeschakeld.
Technologie is een steeds groter onderdeel van het beroep. Diabetesverpleegkundigen werken onder meer met:
De diabetesverpleegkundige leert de patiënt hoe de apparatuur veilig wordt gebruikt. Ook analyseert de diabetesverpleegkundige gegevens zoals gemiddelde glucose, tijd binnen het streefgebied, tijd onder het streefgebied, schommelingen en terugkerende patronen.
Het werk wordt hierdoor steeds meer gegevensgestuurd. Tegelijk moet de diabetesverpleegkundige voorkomen dat de behandeling uitsluitend om cijfers draait. Een technisch gunstige instelling kan ongeschikt zijn als een patiënt daardoor voortdurend alarmen krijgt, slecht slaapt of bang wordt voor hypo’s.
Langdurig verhoogde glucosewaarden kunnen schade veroorzaken aan bloedvaten, zenuwen, ogen, nieren en voeten. De diabetesverpleegkundige helpt deze risico’s tijdig te herkennen en te beperken.
De diabetesverpleegkundige controleert of bespreekt onder andere:
Bij afwijkingen kan worden doorverwezen naar bijvoorbeeld een oogarts, podotherapeut, diëtist of medisch behandelaar.
Naast patiëntenzorg heeft de diabetesverpleegkundige vaak een coördinerende en adviserende functie. De diabetesverpleegkundige bewaakt afspraken, stemt zorg af en zorgt dat informatie bij de juiste zorgverlener terechtkomt.
Meer ervaren diabetesverpleegkundigen kunnen daarnaast:
Een werkdag kan beginnen met het beoordelen van patiëntberichten en gegevens die vanuit glucosesensoren of insulinepompen zijn doorgestuurd. Daarna houdt de diabetesverpleegkundige fysieke, telefonische of digitale spreekuren.
Tijdens een consult worden meetwaarden besproken, problemen onderzocht en behandelafspraken gemaakt. De diabetesverpleegkundige kan een patiënt helpen die net met insuline begint, een pompgebruiker begeleiden bij terugkerende nachtelijke hypo’s of een oudere patiënt adviseren over een eenvoudiger behandelschema.
Tussen de afspraken door beantwoordt de diabetesverpleegkundige vragen, overlegt met artsen en andere zorgverleners en verwerkt informatie in het patiëntendossier. Ook kan er een multidisciplinair overleg, scholing of kwaliteitsbespreking plaatsvinden.
Het werk is meestal planbaar en vindt vaak overdag plaats. Bij een poliklinische functie zijn avond-, nacht- en weekenddiensten minder gebruikelijk dan op een verpleegafdeling. Wanneer de diabetesfunctie wordt gecombineerd met een reguliere ziekenhuisfunctie, kunnen onregelmatige diensten wel voorkomen.
De diabetesverpleegkundige werkt voornamelijk in poliklinische diabeteszorg, zowel in het ziekenhuis als in de eerste lijn.
| Werkplek | Kenmerkende werkzaamheden |
|---|---|
| Ziekenhuispolikliniek | Begeleiden van mensen met complexere diabetes, pomp- en sensortherapie, insuline-instellingen en overleg met medisch specialisten. |
| Academisch medisch centrum | Hoogcomplexe diabeteszorg, bijzondere vormen van diabetes, onderzoek en geavanceerde technologie. |
| Kinderdiabetesteam | Begeleiding van kinderen, jongeren, ouders, scholen en sportverenigingen. |
| Zwangerschapspolikliniek | Begeleiding bij zwangerschapsdiabetes of bestaande diabetes tijdens een zwangerschap, samen met een gynaecoloog en andere behandelaars. |
| Huisartsenpraktijk of gezondheidscentrum | Vooral begeleiding van mensen met diabetes type 2 en ondersteuning bij complexere behandeling of de start van insuline. |
| Regionale zorggroep | Ketenzorg, spreekuren op verschillende locaties, scholing en ondersteuning van praktijken. |
| Thuiszorg | Consultatie over insulinetoediening, zelfredzaamheid, hulpmiddelen en veilige zorg thuis. |
| Verpleeghuis of woonzorginstelling | Advies over diabeteszorg bij kwetsbare ouderen en mensen die niet zelfstandig hun behandeling kunnen uitvoeren. |
| Revalidatie- of gehandicaptenzorg | Aanpassen van diabeteszorg aan lichamelijke, verstandelijke of praktische beperkingen. |
| Onderwijs, onderzoek of hulpmiddelenzorg | Scholing, praktijkonderzoek, implementatie en ondersteuning bij diabetesapparatuur. |
Een diabetesverpleegkundige kan in dienst zijn van één organisatie, maar ook consultatief werken voor meerdere praktijken of instellingen.
Diabeteszorg is vrijwel altijd multidisciplinair. De diabetesverpleegkundige werkt onder andere samen met:
De precieze zelfstandigheid hangt af van de opleiding, werkervaring, functieomschrijving, lokale protocollen en BIG-aantekeningen. Een ervaren diabetesverpleegkundige kan eigen spreekuren voeren, verpleegkundige diagnoses stellen, zorgplannen opstellen, technologie instellen en behandeling evalueren.
Een diabetesverpleegkundige stelt normaal gesproken niet zelfstandig de eerste medische diagnose diabetes. Die diagnose wordt gesteld door een bevoegd arts. Bij ernstige ontregeling, verdenking op ketoacidose, bewustzijnsverlies of andere acute problematiek moet medische spoedzorg worden ingeschakeld.
De titel verpleegkundige is wettelijk beschermd en gekoppeld aan een BIG-registratie. Diabetesverpleegkundige is een deskundigheids- of functieaanduiding. Het is geen afzonderlijk artikel 14-verpleegkundig specialisme, zoals de functie van verpleegkundig specialist AGZ.
Een diabetesverpleegkundige kan onder voorwaarden bevoegd zijn om bepaalde bloedglucoseverlagende geneesmiddelen voor te schrijven. Deze bevoegdheid ontstaat niet automatisch door het volgen van iedere diabetesopleiding.
Voor voorschrijfbevoegdheid zijn onder meer nodig:
De bevoegdheid geldt alleen binnen het eigen deskundigheidsgebied. Een diabetesverpleegkundige zonder deze BIG-aantekening mag niet op eigen naam diabetesmedicatie voorschrijven. Aanpassing kan dan plaatsvinden op basis van protocollen, opdracht, overleg of autorisatie door de verantwoordelijke behandelaar.
Er bestaat geen afzonderlijke landelijke salarisschaal die voor iedere diabetesverpleegkundige geldt. Het inkomen hangt af van de cao, werkgever, opleiding, werkervaring, verantwoordelijkheden en functiewaardering.
In ziekenhuizen wordt de functie vaak gewaardeerd rond FWG 50. Zwaardere consulentfuncties, functies met grotere zelfstandigheid of aanvullende kwaliteitstaken kunnen in FWG 55 worden ingedeeld. De functie-inhoud bepaalt de schaal, niet alleen het behaalde diploma.
| Cao Ziekenhuizen, peildatum 24 juli 2026 | Bruto per maand bij 36 uur |
|---|---|
| FWG 50 | € 3.395 tot € 4.818 |
| FWG 55 | € 3.826 tot € 5.395 |
Per 1 augustus 2026 worden deze bedragen verhoogd:
| Cao Ziekenhuizen vanaf 1 augustus 2026 | Bruto per maand bij 36 uur |
|---|---|
| FWG 50 | € 3.463 tot € 4.914 |
| FWG 55 | € 3.903 tot € 5.503 |
Bij een deeltijdbaan wordt het bedrag naar verhouding berekend. Wie bijvoorbeeld 28 uur werkt binnen een cao waarin 36 uur als voltijd geldt, ontvangt 28/36 van het voltijdsalaris.
Boven op het basissalaris ontvangt een ziekenhuiswerknemer doorgaans vakantiegeld en een eindejaarsuitkering. Binnen de Cao Ziekenhuizen bedragen beide meestal 8,33 procent. Een onregelmatigheidstoeslag is alleen van toepassing wanneer daadwerkelijk in avond-, nacht- of weekenddiensten wordt gewerkt. Bij een poliklinische functie gebeurt dit minder vaak.
Diabetesverpleegkundigen in een huisartsenpraktijk, thuiszorgorganisatie of andere instelling kunnen onder een andere cao vallen. De arbeidsduur en salarisschalen zijn daardoor niet rechtstreeks vergelijkbaar met de bedragen uit de Cao Ziekenhuizen.
Het nettosalaris kan niet betrouwbaar als één bedrag worden weergegeven. Dat is afhankelijk van belasting, pensioenpremie, arbeidsduur, toeslagen, vakantiegeld en persoonlijke heffingskortingen.
Er bestaat geen volledig openbaar landelijk register waarin iedere werkzame diabetesverpleegkundige afzonderlijk wordt geteld. Daardoor kan geen exact aantal worden gegeven.
Een onderzoek van IQ Health en V&VN uit 2026 vermeldt dat landelijke cijfers ontbreken, maar schat dat ongeveer 2.000 diabetesverpleegkundigen in Nederland werkzaam zijn. Dit is de best bruikbare recente schatting, geen exacte beroepentelling.
V&VN Diabeteszorg meldde begin 2026 een professioneel netwerk van meer dan 900 collega’s. Dit aantal mag niet worden gelijkgesteld aan het totale aantal werkenden. Niet iedere diabetesverpleegkundige is lid en niet ieder netwerklid hoeft op hetzelfde moment volledig werkzaam te zijn als diabetesverpleegkundige.
Het verschil tussen beide getallen kan als volgt worden samengevat:
| Cijfer | Betekenis |
|---|---|
| Ongeveer 2.000 | Recente schatting van het totale aantal werkzame diabetesverpleegkundigen in Nederland. |
| Meer dan 900 | Omvang van het professionele netwerk van V&VN Diabeteszorg, niet de totale beroepsbevolking. |
De arbeidsmarkt wordt beïnvloed door het grote aantal mensen met diabetes, de vergrijzing, personeelstekorten in de zorg en de toenemende complexiteit van diabetesbehandeling. Ook technologie zorgt voor nieuwe werkzaamheden. Sensoren en pompen kunnen de behandeling verbeteren, maar vragen gespecialiseerde uitleg, gegevensanalyse en ondersteuning.
V&VN verwacht dat tekorten kunnen toenemen doordat een deel van de huidige beroepsgroep ouder wordt. Een landelijke baangarantie bestaat echter niet. Vacatures zijn bovendien niet gelijkmatig over Nederland verdeeld en worden soms onder een andere functienaam gepubliceerd.
Kansrijke aandachtsgebieden zijn onder meer:
Een diabetesverpleegkundige kan doorgroeien naar een functie met meer coördinerende, inhoudelijke of beleidsmatige verantwoordelijkheden. Mogelijkheden zijn bijvoorbeeld:
De laatste mogelijkheid is een afzonderlijke vervolgroute. Een diabetesverpleegkundige wordt niet automatisch verpleegkundig specialist door werkervaring of het volgen van een opleiding diabetesverpleegkunde.
| Beroep | Belangrijkste verschil |
|---|---|
| Diabetesverpleegkundige | Gespecialiseerde verpleegkundige met brede kennis van diabetes, medicatie, zelfmanagement, complicaties en diabetestechnologie. |
| Praktijkondersteuner | Werkt meestal in de huisartsenpraktijk en begeleidt vaak meerdere chronische aandoeningen. Een praktijkondersteuner is niet automatisch opgeleid of geregistreerd als diabetesverpleegkundige. |
| Verpleegkundig specialist AGZ | Heeft een masteropleiding en een wettelijk erkende specialistentitel. De verpleegkundig specialist heeft een bredere zelfstandige medische behandelrol. |
| Diëtist | Is gespecialiseerd in voedingsdiagnostiek en dieetbehandeling. De diabetesverpleegkundige geeft algemene voedingsvoorlichting, maar neemt complexe dieetbehandeling niet over. |
| Internist | Is een medisch specialist die de medische diagnose stelt en verantwoordelijk is voor specialistische behandeling, vooral bij complexe diabetes. |
| Podotherapeut | Onderzoekt en behandelt voetproblemen. De diabetesverpleegkundige signaleert risico’s en verwijst wanneer gespecialiseerde voetzorg nodig is. |
Om diabetesverpleegkundige te worden, moet iemand eerst verpleegkundige zijn. De gebruikelijke basisroutes zijn:
Daarna volgt een specialistische opleiding diabetesverpleegkunde. Sommige opleidingsinstellingen laten zowel mbo- als hbo-opgeleide verpleegkundigen toe. Mbo-opgeleide kandidaten kunnen te maken krijgen met een intake, aanvullende eisen of een beoordeling van hun werk- en denkniveau.
Werkgevers kunnen strengere eisen stellen dan de opleidingsinstelling. Een vacature kan bijvoorbeeld minimaal een bachelor hbo-verpleegkunde verlangen, terwijl een bepaalde vervolgopleiding ook toegankelijk is voor een ervaren mbo-verpleegkundige.
| Vooropleiding | Niveau | Gebruikelijke duur | Toelichting |
|---|---|---|---|
| Mbo-verpleegkundige | Mbo niveau 4 | Meestal 3 tot 4 jaar | Kan via de beroepsopleidende leerweg of beroepsbegeleidende leerweg worden gevolgd. |
| Hbo-verpleegkundige | Bachelor, NLQF 6 | Meestal 4 jaar voltijd | Deeltijd- en duale routes kunnen anders zijn ingericht. |
| Verkorte hbo-route na mbo-verpleegkunde | Bachelor, NLQF 6 | Afhankelijk van instelling en vrijstellingen, bij de HU bijvoorbeeld ongeveer 2,5 jaar | Deze tussenstap is niet voor iedere diabetesopleiding verplicht, maar kan nodig of wenselijk zijn voor functies die een hbo-diploma vragen. |
Na de basisopleiding moet de verpleegkundige zich inschrijven in het BIG-register. Voor toelating tot de vervolgopleiding wordt vaak relevante werkervaring gevraagd of sterk aanbevolen. Bij de opleiding van Hogeschool Utrecht heeft een kandidaat bij voorkeur ongeveer twee jaar relevante ervaring.
De gespecialiseerde vervolgopleiding duurt doorgaans negen tot twaalf maanden. De exacte duur verschilt per opleidingsaanbieder.
| Voorbeeld | Duur | Belangrijke kenmerken |
|---|---|---|
| Post-bachelor Diabetesverpleegkunde van Hogeschool Utrecht | 1 jaar | NLQF 6, ongeveer 15 tot 20 uur studiebelasting per week, inclusief onderwijs en praktijkleren. |
| Opleiding tot diabetesverpleegkundige van de St. Antonius Academie | Ongeveer 9 tot 12 maanden | Combinatie van theorie en praktijk, met een praktijk- of leerwerkplek binnen de diabeteszorg. |
De vervolgopleiding wordt meestal naast een baan of leerwerkplek gevolgd. De verpleegkundige moet tijdens de opleiding voldoende rechtstreeks contact hebben met mensen met diabetes. De precieze ureneis verschilt per programma. Hogeschool Utrecht vraagt minimaal 18 uur diabeteszorg per week. De St. Antonius Academie vraagt een passende werk- of leerplaats van minimaal 24 uur per week.
Niet iedere vervolgopleiding bevat automatisch alle onderdelen die nodig zijn voor voorschrijfbevoegdheid. Wie deze bevoegdheid wil behalen, moet vooraf controleren of het gekozen programma farmacotherapie bevat en door de overheid is aangewezen voor de betreffende BIG-aantekening.
| Route | Basisopleiding | Specialisatie | Minimale totale studieduur |
|---|---|---|---|
| Mbo-route | 3 tot 4 jaar mbo-verpleegkunde | Ongeveer 1 jaar diabetesverpleegkunde | Ongeveer 4 tot 5 jaar |
| Hbo-route | 4 jaar hbo-verpleegkunde | Ongeveer 1 jaar diabetesverpleegkunde | Ongeveer 5 jaar |
| Mbo, daarna verkort hbo en specialisatie | 3 tot 4 jaar mbo, vervolgens bijvoorbeeld 2,5 jaar verkort hbo | Ongeveer 1 jaar diabetesverpleegkunde | Ongeveer 6,5 tot 7,5 jaar |
Dit zijn studieduren. In de praktijk kan de route langer zijn doordat eerst werkervaring moet worden opgebouwd. Wie na de basisopleiding twee jaar relevante verpleegkundige ervaring opdoet voordat de specialisatie begint, komt dus op een langere totale loopbaanroute uit.
Het antwoord bestaat uit twee delen:
Het beroep het beste worden aangeduid als een gespecialiseerde verpleegkundige functie op hbo- of post-bachelorniveau, met de kanttekening dat ook ervaren mbo-verpleegkundigen tot bepaalde vervolgopleidingen worden toegelaten.
Het is daarom niet volledig juist om te stellen dat uitsluitend hbo-verpleegkunde toegang geeft tot het beroep. Het is evenmin juist om alleen mbo niveau 4 te noemen, omdat veel functies een hbo-werk- en denkniveau of een afgeronde hbo-opleiding vragen.
De inhoud verschilt per opleidingsaanbieder, maar kan bestaan uit:
Bij het beroep kunnen verschillende registraties een rol spelen. Deze moeten niet met elkaar worden verward:
Een diabetesverpleegkundige moet regelmatig bijscholen. Richtlijnen, geneesmiddelen, pompen, sensoren en digitale toepassingen veranderen snel. Permanente deskundigheidsbevordering is daarom een belangrijk onderdeel van het beroep.
Het beroep past bij iemand die geduldig kan uitleggen, graag langdurige behandelrelaties opbouwt en belangstelling heeft voor zowel mensen als medische technologie. Een diabetesverpleegkundige moet kunnen omgaan met patiënten die niet altijd dezelfde keuzes maken als de zorgverlener zelf zou adviseren.
Empathie is belangrijk, maar ook duidelijkheid. De diabetesverpleegkundige moet risico’s eerlijk kunnen benoemen zonder te veroordelen of angst aan te jagen. Verder moet de diabetesverpleegkundige goed kunnen schakelen tussen eenvoudige praktische vragen en complexe medische situaties.
Het opleidingsniveau van een Diabetesverpleegkundige is HBO, MBO.
Andere benamingen voor diabetesverpleegkundige
Vacatures en organisaties gebruiken verschillende functienamen. Mogelijke benamingen zijn:
Niet iedere benaming heeft overal exact dezelfde betekenis. Vooral diabetesconsulent en diabeteseducator kunnen ook worden gebruikt voor professionals met een andere basisopleiding. Bij vacatures moet daarom altijd worden gekeken naar de gevraagde verpleegkundige opleiding, BIG-registratie, vervolgopleiding en bevoegdheden.
